{"id":1326,"date":"2020-10-31T17:17:09","date_gmt":"2020-10-31T17:17:09","guid":{"rendered":"http:\/\/www.kunst-en-zwalm.be\/wordpress\/?page_id=1326"},"modified":"2022-07-19T08:34:45","modified_gmt":"2022-07-19T08:34:45","slug":"2021-2","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.kunst-en-zwalm.be\/wordpress\/vorige-edities\/2021-2\/","title":{"rendered":"[ARCHIEF] Kunst & Zwalm 2021"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Voor Kunst & Zwalm 2021 nodigde BOEM vzw het Gentse actuele kunstenplatform croxhapox<\/a> (onder de leiding van Samira El Khadraoui en Anyuta Wiazemsky Snauwaert) uit, die op haar beurt co-curator Remi Verstraete bij de kunstroute betrok. Zij selecteerden 24 kunstenaars (waaronder 1 collectief, 4 duo\u2019s en 13 individuele kunstenaars) voor een boeiend parcours dat door Wijlegem, Sint-Denijs-Boekel (Zwalm) en Korsele (Horebeke) loopt. De selectie is heel divers: verschillende generaties kunstenaars die al dan niet verbonden zijn aan de streek, verscheidene media (beeldend, installatie, performance, geluid)..<\/p>\n\n\n\n

<\/span>Deelnemende kunstenaars<\/div>
bjorn pauwels & nora de decker. community of listeners. cosco (louis de cordier). dani\u00ebl dewaele. freek willems. georgia kokot. hans beckers. ieke trinks. karel thienpont. OD3 collectief. lieve d\u2019hondt. museums of belgium. nathalie chambart. rasa alksnyte. samah hijawi. stefanie claes. taart in de brievenbus. willem vermeersch. + p<\/strong>Kp<\/em> (<\/em>para instituut voor KUNST en precariteit)<\/em>.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Bjorn Pauwels & Nora De Decker<\/strong> werken voor de tweede keer als duo samen met croxhapox. In hun individuele praktijk werken ze beide vanuit de ruimtelijke vorm, maar elk vanuit een ander standpunt. Het werk van Pauwels is multidisciplinair, met beelden die vaak gecombineerd worden tot installaties met een humoristische toets die bevreemdende associaties oproepen. Het oeuvre van De Decker bestaat vooral uit houten sculpturen die beschilderd worden met olieverf. De kunstenaar brengt speelse elementen samen als onderdelen van \u00e9\u00e9n werk of ruimtelijk schilderij.Meer info via www.bjornpauwels.be<\/a> en www.noradedecker.com<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

Community of Listeners<\/strong> werd opgericht door Helena Lemonnier (BE) en Mohsen Mahjoobi (IRN) in 2018 en is een meertalig storytellingplatform dat werkt rond verhalen, rituelen en muziek, telkens op een unieke locatie. Tijdens deze ontmoetingen worden authentieke verhalen gebracht die resoneren met onze hyperdiverse maatschappij. Niet alleen waargebeurde verhalen, maar ook mythen en vertellingen rond universele onderwerpen komen aan bod. Een eenheidstaal wordt hier niet gesproken. Wel vloeit uit een nood tot communiceren een gemeenschappelijke taal voort, \u00e9\u00e9n die de dominante in vraag stelt. Deelnemers worden na deze gezamenlijke reis tussen Oost en West, tussen toen en nu, aangespoord om zelf de gehoorde verhalen verder te verspreiden. Op deze manier wordt de luisteraar de verteller.<\/p>\n\n\n\n

Cosco (Louis De Cordier)<\/strong> laat zich omschrijven als een moderne tekton<\/a>. cosco's werk is gebaseerd op aspecten als eenvoud en integratie en wil daarmee een antwoord bieden op de complexiteit van het dagelijks leven in de 21e eeuw. De projecten, installaties, sculpturen, VR's, acties, foto's, tekeningen, architecturale projecten, films, ontwerpen, geschriften en publicaties maken deel uit van een wereldbeeld dat het onbekende probeert te begrijpen. De kunstenaar streeft ernaar de perceptie van de kijker te verbreden, verder dan het normale te kijken en bewust te worden van de schoonheid van de tijdloze aanwezigheid waarin dat alles is ingebed. Om dit te verwezenlijken neemt cosco vaak deel aan interdisciplinaire samenwerkingsprojecten, zoals een archeologische labyrintmissie in Egypte, een initiatief om honingbijen te beschermen, of een bibliotheek bouwen in het hooggebergte van Spanje. In 2011 verhuisde cosco naar de Alpujarra, om een onafhankelijker en natuurlijker leven te leiden en de visie van een duurzame, sociale na te streven - to walk the talk.<\/p>\n\n\n\n

Dani\u00ebl Dewaele<\/strong> is autodidact. De relatie tussen kunst en maatschappij en de betekenis die kunst kan hebben voor de maatschappij is sinds ca. 1975 het actieterrein voor de kunstenaar. Deze ontstond uit de reflectie over kunst en de relatie of interdependentie tussen kunst en economie, samenleving, ideologie\u2026 Dewaele beperkt zich niet tot het in vraag stellen van kunst. Ook het functioneren van kunstinstellingen, kunst als fetisj, kunst als handelswaar en maatschappelijke thema's als werkloosheid en racisme worden kritisch onder de loep genomen. Door bepaalde methodes te kiezen (enquete, interview, inventariseren...) kan Dewaele net zo goed een sociologisch kunstenaar genoemd worden. De kunstenaar gaat in tegen het traditionele eenrichtingsverkeer tussen kunstenaar en publiek en hanteert niet de taal van de kunst, maar de taal van de maatschappij, door onder meer hedendaagse communicatiemiddelen te hanteren.<\/p>\n\n\n\n

Freek Willems<\/strong> - \u2018Ik zoek. Door heel lang eenzelfde handeling te herhalen. Door mensen uit te nodigen samen al spelend te zoeken. Of door net heel kort en impulsief te zijn. Ik zoek. En ik vergeet. Allemaal tzelfde, een beetje anders.\u2019 Instagram: @freddykakkerlak, @this_not_mycat<\/p>\n\n\n\n

Georgia Kokot<\/strong> - \u201cOnbedoeld is mijn werk steeds een middel geweest om mezelf te ontdekken. Wanneer ik mijn intu\u00eftie volg - in balans met mijn beoordelingsvermogen en voorliefde voor storytelling - onthullen de kunstwerken die hieruit voorkomen de aspecten die het leven voor mij zinvol maken. Ik hoop dat ik, door deze kunst te delen, een vorm van herkenning bij de toeschouwers oproep. Wanneer deze werken helpen om ons begrip voor anderen en het gemeenschapsgevoel te vergroten, voel ik dat mijn werk geslaagd is. Voor Kunst & Zwalm staan gemeenschap en hedendaagse rituelen dan ook centraal in een collectief geheel.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Hans Beckers<\/strong> - Ik leef met mijn oor op de grond; 'de daad van het luisteren' is mijn sleutel om een dieper contact met de werkelijkheid te vinden. Een complex netwerk van geluid werkt voortdurend op ons in, buiten ons bewustzijn kleurt de hoorbare realiteit onze werkelijke perceptie. We nemen zelden frequenties en trillingen waar als een kaart van onze emotionele en fysieke toestand. Als zodanig stralen de onthullende boodschappen ervan recht in het onbewuste.
Een ontvankelijke manier van luisteren scherpt ons bewustzijn en cre\u00ebert een hogere ruimtelijke en sociale gevoeligheid voor onze omgeving en andere wezens. Ik geloof dat 'de gerichte daad van het luisteren' zelfrealisatie en verandering in ons leven teweeg kan brengen. 
Ik ben gefascineerd door de manier waarop instrumenten worden samengesteld als een constructie van geluid door materiaal en textuur. Ik ben voortdurend op zoek naar hoe ik de relatie tussen mens en instrument kan veranderen. Zo kunnen onverwachte alledaagse voorwerpen en natuurlijke materialen muziekinstrumenten worden.<\/p>\n\n\n\n

Vanuit haar achtergrond van beeldende- en performancekunst werkt ieke Trinks<\/strong> vaak met bestaande objecten. Ze kijkt naar hun relationele betekenis en herevalueert hun functie en waarde. Via het object gaat ze op zoek naar onze grenzen van eigendom en privacy. De uitwisseling met - en het betrekken van - anderen in haar projecten is daarbij een gewoonte geworden. Het herbestemmen, of het hergebruiken van objecten en materialen is voor Trinks een reactie op onze consumptiegedreven maatschappij en de verborgen productieprocessen die daarbij plaatsvinden. Wonend en werkend vanuit Rotterdam heeft Trinks haar werk in verschillende landen in Europa, Zuid-Amerika en Noord-Amerika tentoongesteld en uitgevoerd. Trinks is onderdeel van het performance-collectief TRICKSTER.<\/p>\n\n\n\n

Het oeuvre van Karel Thienpont<\/strong> bestaat voornamelijk uit schilderijen die soms worden gecombineerd in sculpturale installaties. Thienpont is een autodidact die een geheel eigen 'anti-esthetische' en vrije vormentaal ontwikkeld heeft. Via een spel van ongedwongen associaties op verschillende niveaus, ontplooien narratieve structuren zich op zijn gerecycleerde dragers. De schilderijen refereren zowel naar de kunstgeschiedenis als naar de persoonlijke omgeving van de kunstenaar. Van de meest banale tot traumatische of memorabele gebeurtenissen, alles wordt verweven tot een bevreemdend en chaotisch geheel die een overweldigende realiteit weerspiegelen. Karel Thienpont (1973, Ronse) woont in Maarkedal en werkt in Ronse.<\/p>\n\n\n\n

OD3 Collectief<\/strong> bestaat uit Paola Bartoletti, zangeres, actrice, docent beweging aan het KASKGent, Leen De Veirman, actrice, zangeres en Vigdis De Cauter, tekenares. Drie dames die al een tijdje samenkomen om te observeren en te discussi\u00ebren over de verschillende gebieden waarin ze zich bevinden. Door de toevallige ontmoetingen van mensen en feiten brengen ze het gebied opnieuw in kaart. Ze komen uit de wereld van theater, tekenen en zingen. Hun talen vermengen zich en worden \u00e9\u00e9n: kaarten maken van de wijk, opnieuw getekend, geherformuleerd, geborduurd, opnieuw beschreven.<\/p>\n\n\n\n

In het werk van Lieve D'hondt<\/strong> komen de klassieke werkprocessen van beeldhouwen, tekenen en architectuur aan bod, waarbij de grenzen tussen de verschillende disciplines vervagen. De multimedia-interventies en installaties bespelen parameters als aan-\/afwezigheid, tijd, ruimte, codes en verschijningsvormen. Constructie en reconstructie van structuren verwijzen subtiel naar het perceptieproces en de culturele context. Recente projecten focussen op het bespelen van ruimte en het interpreteren van haar beleving, betekenis en inhoud. De materiaalkeuze en de plaatsing van de elementen ten opzichte van elkaar en in de ruimte zijn weloverwogen gecomponeerd.<\/p>\n\n\n\n

Museums of Belgium<\/strong> is \u00e9\u00e9n van de noemers waaronder Julie Lesenne en Matthias Nuytten werken. In hun werkproces gaan ze een relatie aan met een oorspronkelijke omgeving, waarbij ze observeren en analyseren hoe dingen er zich tonen. Deze waarnemingen monden uit in installaties van uiteenlopende media die een radicale ingreep vormen in die omgeving. Schijnbaar absurd en tactiel ontkrachten deze tijdelijke ingrepen de vooropgestelde manieren van kijken en ontbloten ze een verrassende complexiteit van economische, vormelijke, historische en magische onderdelen. Door te kiezen voor ontmoetingen in een dagelijkse context, toont Museums of Belgium zich kritisch tegenover institutionele mechanismen die voorwerpen afzonderen van de manier waarop ze worden gebruikt. Hun werk nodigt toeschouwers uit om mee te werken en de verzameling waarnemingen verder uit te breiden.<\/p>\n\n\n\n

Nathalie Chambart<\/strong> - Alledaagse beelden in de vorm van reclamepanelen, neonborden, enz zijn een bron van inspiratie voor mijn installaties en interventies. Het schijnbaar ordinaire en triviale van dergelijk materiaal krijgt een prominente plek binnen mijn praktijk. Ik wil een realiteit cre\u00ebren die voor iedereen herkenbaar is en toch het mysterie van het dagelijkse in zich draagt. Die ongrijpbaarheid is een belangrijk thema, niets is zomaar wat het lijkt. Het is een nieuwsgierigheid en melancholisch verlangen om de schoonheid van het triviale bloot te leggen. Hidden in plain sight. Optische illusies zijn er iedere dag, we maken fouten in onze observaties, metingen of logica. Niettemin komen we dankzij deze \u2018fouten\u2019 tot nieuwe inzichten en zienswijzen. Reflecties vervormen onze realiteit en onze kijk op de wereld. Ze be\u00efnvloeden ons referentiekader en onze positie tegenover de omgeving en anderen. Het is een verwijzing naar de onmogelijkheid om onszelf en de wereld om ons heen te categoriseren. Ze is immers op oneindig veel manieren leesbaar en constant onderhevig aan verandering.<\/p>\n\n\n\n

Rasa Alksnyte<\/strong> is een transdisciplinaire kunstenaar, fotograaf, docent en mentor. Door haar achtergrond in de podiumkunsten, weet ze je steeds te verrassen. Haar werkwijze reikt verder dan de verwachte paden en kaders. Ze omringt zich vaak met energie die anderen inspireert om te spelen, te experimenteren, te koken en te tuinieren. Door andere kunstenaars op een zachte manier te begeleiden, moedigt ze hen aan om zichzelf complexe vragen te stellen en op te lossen en steeds te streven naar een hoger creatief niveau. Rasa Alksnyte werkt met alles wat groeit en groeit en groeit...<\/p>\n\n\n\n

Samah Hijawi<\/strong> is kunstenaar en PhD onderzoekster in Artistieke Praktijken aan de ULB en de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Brussel. In 2020 startte ze een langlopend project Kitchen. Table. een onderzoek naar de verschuiving van voedsel praktijken door tijd en ruimte, en het lichaam als een plaats van het geheugen van voedsel. In haar eerdere werk verkende ze de esthetiek van de representatie in werken die verwijzen naar de geschiedenis van Palestina, een onderzoek dat zich manifesteerde in een reeks collages en college-performances in 2017-2019. De essentie van de vraag waar het politieke is ingebed in artistiek werk, wordt voortgezet in de doorlopende serie Aesthetics of the Political, een project waarbij kunstenaars elkaar ontmoeten en onderzoeken hoe politieke idee\u00ebn worden omgezet in artistieke vorm. Samen met Shuruq Harb en Toleen Touq was ze co-curator van het platform The River has Two Banks (2012-2017), ge\u00efnitieerd om de groeiende afstand tussen Jordani\u00eb en Palestina aan te kaarten.<\/p>\n\n\n\n

Stefanie Claes<\/strong> heeft zowel een beeldende als theaterachtergrond. Ze legt zich hoofdzakelijk toe op het maken van eigen (beeldende) projecten. Met haar eindwerk \u2018Het Feest Van De platte Cake\u2019 won ze de KBC TAZ-prijs en ook de voorstelling \u2018Het Fantastische leven van de heilige Sint Christoffel zoals samengevat in twaalf taferelen en drie liederen\u2019 viel in 2012 in de prijzen voor Circuit X en Het Theaterfestival en kreeg de Roel Verniersprijs. Stefanie is lid van het gelegenheidscollectief Lucinda Ra (Het Fioretti Project, Akaaremoertoe Bahikoeroe, GRONDWERK) en laat zich net als haar mede-makers van Lucinda Ra het liefst inspireren door bijzondere en onzichtbare plekken en mensen. Momenteel toert ze met Mia Kermis, een beeldende voorstelling over een vondeling. Naast theaterwerk cre\u00ebert ze ook beeldend werk, zoals tekeningen en figuren.<\/p>\n\n\n\n

Het kunstenaarscollectief \u2018Taart in de brievenbus<\/strong>\u2019 bracht de voorbije jaren artistieke interventies binnen in de huiselijke context. Over de periode van een maand functioneerde een bewoond huis tegelijkertijd als tentoonstellings-, priv\u00e9- en publieke ruimte.
Met de uitnodiging voor Kunst en Zwalm en covid die onzichtbaar heel voelbaar was, heeft het collectief zich toegespitst op de ruimte rondom bewoonde huizen: de tuin met haar composthoop. Via deze composthopen observeren ze de ritmes van het alledaagse.<\/p>\n\n\n\n

Tussen de hoppe - zo'n 70 jaar na de gevechten - werd Willem Vermeersch<\/strong> geboren uit een andere persoon met behulp van een andere persoon, eigenlijk met behulp van iedereen die enigszins in relatie staat tot elkaar: min of meer alles en iedereen. Kan je iets specifieker zijn? Neen. Misschien. Warmte in een Maleisische gastgezin. Daarna wandelen en nog eens wandelen \u2013 net zoals tekenen ademen is \u2013 ruimte opzoeken die dialoog mogelijk maakt. Oerkreten. Gekneed worden door samenpersende microkos'mossen' in Brussel en elders. Bovendien hielpen eerstgenoemde en verdergenoemde personen me bijzonder om deze weg(wijzers) te vinden: Merci om te bestaan!<\/p>\n\n\n\n

pKp (<\/em>para instituut voor KUNST en precariteit)<\/em><\/strong> - Van 28 augustus tot 12 september zal (p<\/strong>Kp<\/em>) letterlijk haar tenten opslaan tijdens het kunstproject \u2018Kunst en Zwalm\u2019 en kampeert het aan de voet van het dorp Korsele. Zoals vroeger de precairen buiten de stadsmuren verbleven, zo vormt het kamp de plaats van waaruit ze interveni\u00ebren. Het wordt het laboratorium en de ontmoetingsplaats waar ze aspecten van deelnemende kunstwerken als documenten\/materiaal zullen gebruiken om in interactie te treden met publieken.
Het p<\/strong>Kp<\/em> (Kunst en Zwalm) is onderdeel van het doctoraatsonderzoek van Stijn Van Dorpe<\/strong>. Het werd gerealiseerd met breakout.<\/em>steun van LUCA School of Arts<\/a>en steun van de Educational Master of Arts \u2014 Research unit Image \u2014 Visual Arts campus Ghent van LUCA School of Arts.<\/div><\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/span>Avondprogramma en performances<\/div>
Naast de kunstroute kon je ook reserveren voor een avondprogramma, performances met een beperkt publiek en\/of curatorenwandelingen bijwonen.<\/p>\n\n\n\n

Samah Hijawi \u2013 Chasing Za\u2019atar (from Jordan to Belgium)<\/strong> - Tijdens deze performance & lunch deelt Samah Hijawi haar reflecties over de diaspora van planten en mensen op basis van een maaltijd. We eten ons letterlijk een weg door de geschiedenis van za\u2019atar.
Engels gesproken \/ Tickets: 20 euro (zonder dagticket)<\/em>
i.s.m. wijndomein Bocclo (Zwalm)<\/em> en met de steun van Kunstenwerkplaats, A. M. Qattan Foundation, Palestine, Vlaamse Gemeenschap VGC, Vooruit en Beursschouwburg.<\/em><\/p>\n\n\n\n